این روزها اگر میخواهید خبرهای بد بشنویدکافیست تلویزیون روشن کنید . به همین سادگی. روزنامه هم میشود خواند. انجا هم سراسر همین خبرهاست. ان وقت شاید همه تصورتان از ادم تغییر کند.روزگار عجیبی است.دیشب نوشته ای از جبران خلیل جبران می خواندم. که همه کلماتش بینهایت برای روزگار ما مناسبه ...

هنگامی که با این فجایع روبرو می گردم با رنج فراوان فریاد بر می آورم:
پس زمین ای دختر خدایان آیا انسان واقعی این است؟
و زمین با صدایی رنجیده پاسخ میدهد:این طریق روح است که تیغ ها و سنگ ها سر راه آن قرار گرفته اند.این سایه ای از انسان است.این شب است؛اما صبح خواهد آمد

ای ادمها
ای ادمها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در اب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم میزند
یک نفر دارد در اب می کند بیهوده جان قربان
یک نفر در اب میخواند شما را
می زند فریاد ای فریاد ای فریاد..........!
(نیما یوشیج)
سه شنبه 27 تیرماه 85 صفحه انگلیسی نسل 3 زمیمه روزنامه جام جم مطلبی را چاپ کرد.که
دوست و همکارعزیزم محمد جعفری ترجمه ان مطلب را در اختیارم گذاشت. که ان را اینجا
گذاشتم. امیدوارم ما ادمها چشمهامون را باز کنیم.
32 تیم ، 763 بازیکن ، 32 مربی و میلیون ها چشم که آنها را نگاه می کنند.
بله اینجا مهمترین رقابت ورزشی جهان است . جام جهانی فوتبال و این بار در آلمان.
تمام چشم ها روی گلهای زیبای کلوزه و هنر رونالد ینهو در مستطیل سبز است. همچنین به عکس العمل های بوفان در دروازه. تمام چشم ها روی آلمان هست.
ولی در طول این تورنمنت دولتهایی هستند که از بی اطلاعی مردم سو استفاده کردند و در گوشه ای دیگر از جهان هر ظلمی که توانستند بدون ترس نسبت به مردم روا داشتند . در طول جام جهاني دولت اسرائیل کشتار وسیع و تخریب را در نوار غزه آغاز کرد .
هنگامی که تمام چشم ها مسابقه هلند ، پرتغال را تماشا می کردند و کارت قرمز به دکو آنها را ناراحت کرد ،دختری هم بود که داشت گریه می کرد ولی او برای دکو گریه نمی کرد . او گریه می کرد برای اینکه خانواده بی گناهش توسط اسلحه سربازان اسرائیلی به قتل رسیده بودند .
ولی جهان فقط محو تماشای شوت پنالتي شده بود که ریکاردو گرفته بود . ماشینها خانه های فلسطینی را ویران می کردند ولی جهان هنوز ترجیح می داد تا گریه کند چون آرژانتین جام جهانی را از دست داده بود و از ادامه راه باز مانده بود.
دنیای عجیبی است . هیچکس به اشکهای دخترک بی گناه توجهی نداشت. هیچکس نمی پرسید چرا او گریه می کند ، هیچکس نمی خواست بداند که والدین دخترک کجایند تا دخترکشان را تسلی دهند .
چه کسی بود تا این دختر و سایر دختران و پسران را که والدینشان را از دست داده بودند تسلی دهد ؟ چه کسی باید مادر ی را که فرزندش را از دست داده بود تسلی دهد ؟ و چه کسی باید از دولتها سوال کند : چرا شما آنها را کشتید؟ مردم جهان لطفاَ صدایم را بشنوید ، بیدار شوید ، بیدار شوید ، بیدار شوید!